--

 شهادت اولين مدافع ولايت , اختر سپهر رسالت سرور زنان عالم به همه آفرينش تسليت باد

 همراهت به سوگ نشسته ايم و ذکر لب کرده ايم : لعن الله قاتلک يا فطمه

--

 --

 زنده تر از تو کس نيست ؛ چرا گريه کنيم؟

مرگمان بادُ مباد آنکه تو را گريه کنيم

هفت پشت عطش از نام زلالت لرزيد

ما که باشيم که در سوگ شما گريه کنيم؟

رفتنت آينه ي آمدنت بود ؛ ببخش

شب ميلاد تو تلخ است که ما گريه کنيم

ما به جسم شهدا گريه نکرديم مگر؟

ميتوانيم به جان شهدا گريه کنيم؟

گوش جان باز به فتواي تو داريم ، بگو

با چنين حال بميريم و يا گريه کنيم؟

اي تو با لهجه ي خورشيد سراينده ي ما

ما تو را با چه زباني به خدا گريه کنيم؟

آسمانا! همه ابريم ، گره خورده به هم

--

نسيم وصل مي وزد.وصداي آشنا ،دلدادگان را به سوي خود ميخواند:

«مبادا ازکاروان عقب بمانيد»

،کاروان طي مسيرمي کند.وجاماندگان ازقافله،عده ايي مي رسند.

وعده اي هنوز ميدوند.هرکس ذکري برلب دارد و استمداد مي طلبد.

  ناگاه نوايي گوش ِدل را نوازش ميدهد:

«هان!اي بيچارگان!اگرمدد ميخواهيد،ترنم زيباي ((يا رضامدد))را زمزمه کنيد»

دراين ميان،فرشتگان را مي بينم که فوج فوج ازپي قنداق«معدن جود وسخا»روان هستند.وملکوتيان «تبارک الله»گويان برگردش ميچرخند.

رضا جان!اي که حضورت درخراسان دل هاي مشتاق زا به تپش درآورده و قلوب شيعان را جلا و جان هاي شوريده راصفا ميدهد!

مشهدت کعبه ي عشاق،

حرمت قبله زايرين ،

سقاخانه ات زمزم عارفان،

پنجره فولادت دارالشفاي دردمندان ،

ضريح مطهرت حِصن ولايت است.

اي دستگير همه ي عالم!مانده دلان رادرياب.

دوبال بسته عشق است و کرمت دوپاي خسته و سايه حرمت

نگاهم برتوست اي بزرگ کاري کن دلم پرازغربت است ،ياري کن

شفايم ده،زدرد بي کسي،دردبي ثمري دردنارسي،شفايم ده زين جذام دلسردي ززخم کهنه شلاقهاي نامردي

رهايم کن ازين گريه هاي خون آلود ،ازاين زمين سياه هواي غم آلود

هميشه شوکت گلدسته هاي رويايت دليلي بوده برلطف دم مسيحايت

سراسر،قدم درقدم،رواق در رواق،سوي تو آيم براشتياق

--

--

 خدا را شکر که تمام شب صداي خروپوف شوهرم را مي شنوم اين يعني او زنده و سالم در کنار من خوابيده است
خدا را شکر که دختر نوجوانم هميشه از شستن ظرف ها شاکي است اين يعني او در خانه است و در خيابان ها پرسه نمي زند
خدا را شکر که ماليات مي پردازم اين يعني شغل و در امدي دارم
خدا را شکر که بايد ريخت و پاش هاي بعد از ميهماني را جمع کنم اين يعني در ميان دوستانم بوده ام
خدا را شکر که لباسهايم کمي برايم تنگ شده اند اين يعني غذاي کافي براي خوردن دارم
خدا را شکر که در پايان روز از خستگي از پا مي افتم اين يعني توان سخت کار کردن را دارم
خدا را شکر که بايد زمين را بشويم و پنجره ها را تميز کنم اين يعني خانه اي دارم
خدا را شکر که در جايي دور جاي پارک پيدا کردم اين يعني هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبيلي براي سوار شدن
خدا را شکر که سر و صداي همسايه ها را مي شنوم اين يعني مي توانم بشنوم
خدا را شکر که اين همه شستني و اتو کردني دارم اين يعني من لباس براي پوشيدن دارم
خدا را شکر که هر روز صبح زود بايد با زنگ ساعت بيدار شوم اين يعني من هنوز زنده ام
خدا را شکر که گاهي اوقات بيمار مي شوم اين يعني به ياد مي اورم که اغلب اوقات سالم هستم
خدا را شکر که خريد هداياي سال نو جيبم را خالي مي کند اين يعني عزيزاني دارم که مي توانم برايشان هديه بخرم

خدا را شکر ميکنم         

--